Blog van Lieke Huls

Afgelopen vrijdag zag ik mijn teamgenoten binnen 10 minuten op een 2-0 achterstand komen tegen PEC Zwolle. Heel eerlijk denk ik dat we allen misschien wel een klein beetje onder de indruk waren van de vele toeschouwers die op de tribune van het ‘IJsseldelta stadion’ zaten. Voldoende veerkracht hadden we zeker! Voor de rust kwamen we op gelijke hoogte en ruim voordat ik het veld betrad scoorde Nathalie de 2-3!
Voor mij persoonlijk was de vroege achterstand, de autostoelen in de dugouts en de kunstgrassprieten achter de grensrechter zeker geen onbekend terrein in dit stadion. Mijn gedachten gingen even terug in de tijd.

Plusminus 5 minuten voor tijd werd ik in het veld gebracht. Toen het fluitsignaal klonk was ik niet alleen trots op mijn teamgenoten, maar ook op mijzelf!

Ik geniet! En ik heb genoten, 90 minuten lang!

Ik ben mijzelf ook dit seizoen nog meerdere keren tegen gekomen. Maar ik heb mij herpakt, speel al weken achtereen gehele wedstrijden en ontwikkel mij zowel binnen als buiten het veld.

Aanstaande vrijdag spelen we alweer onze laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Het zal ontzettend gaaf zijn om voor eigen publiek onze kwaliteiten te kunnen laten waar wij met z’n allen trots op mogen zijn. Hard werken, veerkracht tonen, team gaat voor individu en plezier!

Een ding is zeker, mijn droom om samen met mijn zusje Elze in het Abe Lenstra Stadion te spelen moet nog op zich laten wachten. Maar volgend seizoen hebben we de kans om dit waar te maken! Ook jij mag trots op jezelf zijn!

IMG_3786
1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *